ΕΝΤΕΡΟΤΑΞΙΝΑΙΜΙΑ

 

ΕΝΤΕΡΟΤΑΞΙΝΑΙΜΙΑ

Είναι μικροβιο το οποιο αναπτυσεται όταν το επιτρεπουν οι καιρικες συνθηκες, , οι κακές συνθήκες υγιεινής στο στάβλο, η απότομη αλλαγή του φαγητου,, η χορήγηση μεγάλων ποσοτήτων καρπών ή συμπυκνωμένων τροφών, η απότομη βόσκηση χλωρού χόρτου και μάλιστα με πάχνη, ο έντονος παρασιτισμός των ζώων (τραυματίζουν τα έντερα τα παράσιτα, περνούν τα μικρόβια).  Προσβάλλει ενήλικα και αμνοερίφια πάνω από 15 ημερών:

α) οξεία μορφή: ξαφνικά το ζώο σταματά να βόσκει πέφτει με σπασμούς και πεθαίνει. Ο κτηνοτρόφος ξαφνικά βρίσκει νεκρά ζώα.

 β) πιο αργή εξέλιξη: πλήρης ανορεξία, δυσκοιλιότητα και στη συνέχεια διάρροια, οξύ πνευμονικό οίδημα (δύσπνοια, αφρώδες αιμα από τη μύτη). Νευρικά συμπτώματα (αταξία, βάδισμα μεθυσμένου, σπασμοί, τρίξιμο δοντιών).  Ο θάνατος έρχεται σε 1-2 μέρες. Ορισμένες φορές η αρρώστια κρατάει 10-15 μέρες. Τα ζώα παρουσιάζουν πονους στην κοιλια, γρήγορο αδηνατισμα χωρίς διάρροια.  Οι εμβολιασμοί είναι απαρετητοι δυο φορες το χρονο όπως αναφέρθηκα σε άλλο ποστ για τον εμβολιασμο των αιγοπροβατων. Τα αντιβιοτικά  προσφέρουν πολύ λιγη βοηθεια στα άρρωστα ζώα. Αν υπάρχουν κρούσματα στην εκτροφή, αντιβιοτικά χορηγούμε μόνο στα υγιή  ζωα αρα το καλητερο είναι ο εμβολιασμος τους δηλαδη η προληψη

 Κοκκιδίαση  Τα ενήλικα δεν αρρωσταίνουν αλλά μολύνουν τα μικρά. 

Τα ζώα παρουσιάζουν έντονη διάρροια συχνά αιμορραγική και αφυδάτωση. Αρκετά πεθαίνουν ή επιζούν με καθυστέρηση στην ανάπτυξη.  Οι κακές συνθήκες υγιεινής στο στάβλο (κοπριά που κρατάει διαρκώς υγρασία) επιδεινώνουν το πρόβλημα.  Στις χρόνιες μορφές στα ζώα που σφάζονται παρατηρούμε άσπρα στίγματα (οζίδια) στο έντερο.  παίρνουμε υγειονομικά μέτρα (αλλαγή της στρωμνής, του στάβλου και απολυμάνσεις) - Χορήγηση αντικοκκιδιακών φαρμάκων τόσο στα άρρωστα όσο και στα υγιή. Η θεραπεία να μη διαρκεί λιγότερο από 5 ημέρες. 

 

Είναι μικροβιο το οποιο αναπτυσεται όταν το επιτρεπουν οι καιρικες συνθηκες, , οι κακές συνθήκες υγιεινής στο στάβλο, η απότομη αλλαγή του φαγητου,, η χορήγηση μεγάλων ποσοτήτων καρπών ή συμπυκνωμένων τροφών, η απότομη βόσκηση χλωρού χόρτου και μάλιστα με πάχνη, ο έντονος παρασιτισμός των ζώων (τραυματίζουν τα έντερα τα παράσιτα, περνούν τα μικρόβια).  Προσβάλλει ενήλικα και αμνοερίφια πάνω από 15 ημερών:

α) οξεία μορφή: ξαφνικά το ζώο σταματά να βόσκει πέφτει με σπασμούς και πεθαίνει. Ο κτηνοτρόφος ξαφνικά βρίσκει νεκρά ζώα.

 β) πιο αργή εξέλιξη: πλήρης ανορεξία, δυσκοιλιότητα και στη συνέχεια διάρροια, οξύ πνευμονικό οίδημα (δύσπνοια, αφρώδες αιμα από τη μύτη). Νευρικά συμπτώματα (αταξία, βάδισμα μεθυσμένου, σπασμοί, τρίξιμο δοντιών).  Ο θάνατος έρχεται σε 1-2 μέρες. Ορισμένες φορές η αρρώστια κρατάει 10-15 μέρες. Τα ζώα παρουσιάζουν πονους στην κοιλια, γρήγορο αδηνατισμα χωρίς διάρροια.  Οι εμβολιασμοί είναι απαρετητοι δυο φορες το χρονο όπως αναφέρθηκα σε άλλο ποστ για τον εμβολιασμο των αιγοπροβατων. Τα αντιβιοτικά  προσφέρουν πολύ λιγη βοηθεια στα άρρωστα ζώα. Αν υπάρχουν κρούσματα στην εκτροφή, αντιβιοτικά χορηγούμε μόνο στα υγιή  ζωα αρα το καλητερο είναι ο εμβολιασμος τους δηλαδη η προληψη

 Κοκκιδίαση  Τα ενήλικα δεν αρρωσταίνουν αλλά μολύνουν τα μικρά. 

Τα ζώα παρουσιάζουν έντονη διάρροια συχνά αιμορραγική και αφυδάτωση. Αρκετά πεθαίνουν ή επιζούν με καθυστέρηση στην ανάπτυξη.  Οι κακές συνθήκες υγιεινής στο στάβλο (κοπριά που κρατάει διαρκώς υγρασία) επιδεινώνουν το πρόβλημα.  Στις χρόνιες μορφές στα ζώα που σφάζονται παρατηρούμε άσπρα στίγματα (οζίδια) στο έντερο.  παίρνουμε υγειονομικά μέτρα (αλλαγή της στρωμνής, του στάβλου και απολυμάνσεις) - Χορήγηση αντικοκκιδιακών φαρμάκων τόσο στα άρρωστα όσο και στα υγιή. Η θεραπεία να μη διαρκεί λιγότερο από 5 ημέρες. 


Επαφή

Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ

https://www.facebook.com/groups/231116090556590/