Ο ΣΠΥΡΟΣ ΤΟ ΚΡΙΑΡΙ

 

Ο Σπύρος γεννήθηκε 12/12/2011 ηταν η πρώτη γέννα , το πρώτο αρνάκι  του χρόνου που γεννήθηκε μέσα στα χέρια μου. Μητέρα γερμανίδα και μπαμπάς Χιώτης, η χαρά μου μεγαλη και μαζί με τον Σπύρο μεγάλωνε και η αγάπη μου για αυτόν γεννηθήκαν δυο μαζί με ένα κοριτσάκι άλλα ο Σπύρος έγινε η αδυναμία μου, έτρωγε μέσα από τα χέρια μου και ταυτόχρονα μου έδινε φιλί στο μάγουλο. Όπου κι αν ηταν όταν άκουγε να τον φωνάζω παρατούσε την μαμά του και έτρεχε πάνω μου.  Η τύχη δεν ηταν με το μέρος του η μαμά αρρώστησε και πέθανε ένα μήνα μετά την γέννα, έτσι ο Σπύρος και η αδελφή του έγιναν δικά μου παιδιά οριστικά πια. Αλλά πάντα η σχέση μεταξύ μας ηταν μοναδική παρόλο που γεννηθήκαν κι άλλα μικρά. Έτσι αποφάσισα να τον κρατήσω για κριάρι.

 

Τον πρώτο χρόνο παρόλο που ηταν 8 μηνών την εποχή του οίστρου εγώ δεν τον έβαλα με τα θηλυκά για να μεγαλώσει κι άλλο. Παράλληλα γίνεται μια επιδρομή στο αγρόκτημα που είχα τα ζώα από ζωοκλέφτες και μου περνούν όλα τα πτηνά… φοβήθηκα και αποφάσισα να μεταφέρω τα ζώα όλα δίπλα στο σπίτι, ηταν όμως πολλά και δεν είχα τόσο χώρο . Έτσι αποφάσισα να πουλήσω κάποια και να κρατήσω μονό 4-5 που χωρούσε ο στάβλος στο σπίτι. Ανάμεσα σε αυτά που πουλήθηκαν ηταν κι ο Σπύρος. Όταν τον φόρτωσαν στο αγροτικό να τον πάρουν γύρισε και με κοίταξε με ένα μεγάλο πόνο στα ματιά. Πρώτη φόρα έκλαψα τόσο για ένα ζωο. Τα βράδια όμως δεν μπορούσα να κοιμηθώ… κάθε  φορά που πήγαινα στο στάβλο έψαχνα τον Σπύρο… φοβόμουν ότι κανείς δεν θα τον αγαπήσει όσο εγώ. Το μαρτύριο αυτό κράτησε 20 ημέρες. Ένα πρωί σηκώθηκα και πήρα την απόφαση να πάω να τον πάρω πάλι. Όσο τρελό κι αν ακούγεται ήμουν έτυμη να δώσω παραπάνω αρκεί να τον φέρω πίσω στο σπίτι του.

 

Πήραμε τηλέφωνο τον άνθρωπο που τον πηρέ κι ευτυχώς εκείνος κατάλαβε και πήγα να τον πάρω. Εκείνη την στιγμή νόμιζα ότι έφερνα όλα τα κοπάδια του κόσμου στο σπίτι μου.

Ο Σπύρος όμως έδειχνε σημάδια κακοποίησης, δηλαδή κάθε φόρα που σήκωνα το χέρι μου να του βάλω χόρτο στην ταΐστρα έκανε σαν τρελός… δεν με άφηνε να τον  πλησιάσω να τον χαϊδέψω και έτρεχε να φύγει μακριά μου. Κάποιος λοιπόν αυτές τις μέρες τον χτυπούσε και μάλλον γιατί ο Σπύρος κάθε φόρα που τον τάιζα με πλησίαζε να με μυρίσει πρώτα και μετά να φάει… ίσως ο άνθρωπος να νόμιζε ότι θα τον χτυπήσει. Με υπομονή και χάδια το ξεπεράσαμε κι αυτό και ηρέμησε έγιναν όλα όπως πριν!!!

 

Και φτάνουμε στο προχθές…. Ο Σπύρος είναι πλέον ένα γομάρι 80 κιλών όμως εγώ τον ελέγχω με αγαπαει όσο την ημέρα που γεννήθηκε…. Είναι και άντρας όμως πια….

Πριν 4 ημέρες το βράδυ λύθηκε έσπασε τον διαχωριστικό από το χώρο του και πέρασε για μπει στης θηλυκές στον διπλανό στάβλο… Στο δρόμο του όμως βρέθηκε το βαρέλι με τον καρπό….. το άνοιξε δεν ξέρω πως και έφαγε το λιγότερο 4 κιλά καρπό.

Το πρωί τον βρήκα σε κακά χάλια… πεσμένος κάτω και βογκούσε σαν βόδι… ξεκίνησα με εμετικό χάπι δεν έκανα τίποτα μετά τον πλάκωσα στις σόδες όλη μέρα… εκείνος τίποτα το ίδιο χάλι

Την επόμενη ανέβασε πυρετό πήρα κτηνίατρο μέχρι να έρθει τον γύρισε σε αιμορραγική διάρροια… σημάδι Εντεροτοξιναιμία..ήξερα ότι τον χάνω και ο γιατρός δεν μπορούσε λέει να κανει τίποτα… έφυγε…. όρχησα τα χαμομήλια και τις ασπιρίνες….

Τρίτη ημέρα ο πυρετός έπεσε η διάρροια σταμάτησε …άλλα τον γύρισε δυσκοίλια..άλλο βάσανο… τον έβγαλα για βοσκή και μετά από παρακίνηση ενός μέλους της ΜΙΚΡΗΣ ΦΑΡΜΑΣ  ξεκινήσαμε περπάτημα βόλτα σαν τις κύριες και έσερνα πίσω μου το κριάρι……

Τέταρτη μέρα σήμερα το ίδιο επιτέλους το βράδυ ο Σπύρος ενεργήθηκε κανονικά έφαγε και ήπιε… δεν ξέρω αν είναι καλά… δεν ξέρω αν θα τον βρω την επόμενη μέρα… ξέρω μόνο ότι δεν θέλω να τον χάσω!!!! Ακόμα φοβάμαι….

 


Θέμα: Ο ΣΠΥΡΟΣ ΤΟ ΚΡΙΑΡΙ

Ημερομηνία: 2015-07-10

Από: Σπυρος

Θέμα: Τι εγινε?

Τελικα τι εγινε ο συνοννοματος? Εγινε καλα,το ξεπερασε?

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2013-06-18

Από: Άυλα

Θέμα: Ο ΣΠΥΡΟΣ ΤΟ ΚΡΙΑΡΙ

Τι απέγινε ο Σπύρος;;;

Απάντηση

—————





Επαφή

Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΦΥΣΗ

https://www.facebook.com/groups/231116090556590/