Για όσους θέλουν να φύγουν από την πόλη…

www.facebook.com/groups/231116090556590/

Όταν λοιπόν πήρα την απόφαση να έρθω στο χωριό είχα μόνο δύο δωμάτια, ένα παλιό σπίτι, αν μπορεί κανείς να το πει σπίτι εκείνο. Για την ακρίβεια ήταν το καλύβι που είχε η γιαγιά μου την αγελάδα της στο ένα και στο άλλο έβαζε το σανό.

Πήρα δάνειο και το σουλούπωσα και κάναμε την αρχή μένοντας σε αυτά τα δύο δωμάτια για να κάνουμε την επέκταση πάνω σε αυτά τα δύο δωμάτια για να έχουμε μετά από τρεις μήνες σπίτι κατοικήσιμο. Για δυο μήνες μείναμε εκεί χωρίς ρεύμα με μια μπαλαντέζα που μου έδωσε ο γείτονας ώστε να έχω ρεύμα για ένα ψυγείο και δυο λάμπες.

Τουαλετα; κάναμε υπαίθρια τουαλέτα και για ντους ένα ποτιστήρι είχαμε, ήταν ευτυχώς καλοκαιρι. Παράλληλα ενώ έπρεπε να τρέχουμε για το σπίτι τρέχαμε και στα χωράφια για να τα κάνουμε καλλιεργήσιμα.
Ήμουν έγκυος στο τέταρτο παιδί μου όταν έβαλα τα πρώτα φυτά μου το επόμενο καλοκαίρι.

Για να τα καταφέρω έδωσα πολύ μεγάλο αγώνα με 4 μικρά παιδιά, με ζώα, με χωράφια… Ήμασταν πάντα μαζί με τον άντρα μου αλλά κανένας από τους δύο δε γνώριζε να σπέρνει, να οργώνει, να εκτρέφει κάποιο ζώο. Παλεύαμε μόνο με οτι ακούγαμε απο εδώ και από εκεί.

Τον πρώτο χρόνο μου ψόφησαν όλα τα ζώα που είχα απο μικρόβιο
και δεν είχαμε καθόλου λεφτά, με το μεροκάματο και με ένα μικρούτσικο μισθό του συζύγου που το μεγαλύτερο μέρος πήγαινε στα δάνεια έκανα ότι έκανα.

Υπήρχαν μέρες που ήμουν σίγουρη πως δεν θα τα καταφέρουμε με 6 άτομα οικογένεια… κι όμως ο θεός μας έδωσε τη δύναμη να μάθουμε
όλη τη διαδικασία, μας έδεσε σαν οικογένεια πιο πολύ και αγαπάμε περισσότερο ο ένας τον κόπο του άλλου.

Δε θα πλουτίσετε φεύγοντας από την πόλη αλλά σίγουρα θα ανακαλύψετε έναν άλλον τρόπο ζωηή. Αλλά μόνο αν είστε δυνατοί.

Στρωμένα θα ήταν αν ζούσαν οι γονείς μου στο χωριό και μου είχαν σπίτι και ζώα έτοιμα και ήταν εκεί για να μου λένε τι να κάνω, αλλά εμένα οι γονείς μου ζούσαν στην πόλη και μετά από λίγα χρόνια έχασα και τον πατέρα μου. Η μαμά έγινε χάλια μετά το χαμό του μπαμπά οπότε έμεινα μόνη με τον άντρα μου να παλεύουμε μέσα σε μια τρύπια βάρκα στα ανοιχτά μιας φουρτουνιασμένης θάλασσας με 4 παιδιά μέσα.
Για μένα ήταν πιο δύσκολα κι από δύσκολα αλλά τα κατάφερα.

Έγραψα αυτό το κείμενο για να μη νομίζεται ότι έφυγα από την πόλη και με περίμενε έτοιμη ζωή στο χωριό. Έπρεπε να την φτιάξω εγώ τη νέα μου ζωή και ακόμα τη φτιάχνω.

Στη φύση τη μια μέρα έχεις…. την άλλη αν κάτι πάει στραβά ΔΕΝ έχεις. Ελπίζεις να πάνε όλα καλά… κάνεις το σταυρό σου πρωί και βράδυ να σε προστατέψει ο Θεός να έχεις. Δεν πιστεύεις στους πολιτικούς, ουτε περιμένεις κάτι. Μόνο στον Θεο και στα χέρια σου…

ΔΕ ΜΕΤΑΝΙΩΣΑ ΠΟΤΕ ΠΟΥ ΗΡΘΑ ΕΔΩ, δε γυρίζω πίσω ότι κι αν γίνει!!!!!

 

Όσοι απο εσάς θέλετε πληροφορίες άλλα και ανοιχτή συζήτηση  μιας και εδώ δεν έχω άλλο δωρεάν χώρο θα με βρείτε στο μπλοκ μου http://mikrifarma.blogspot.gr/ αλλα και στην ομαδα συζήτησης https://www.facebook.com/groups/231116090556590/ στο fb με χαρα θα απαντήσω σε οτι ξέρω 


Θέμα: Για όσους θέλουν να φύγουν από την πόλη…

Ημερομηνία: 2016-04-28

Από: σια

Θέμα: !!!!!!!

συγχαρητηρια....ξερω ακπιβως τι σημαινει να προσπαθεισ να στησεισ τη ζωη στο χωριο και παρ ολεσ τισ δυσκολιεσ να βλεπεισ τη μια μερα μετα την αλλη να μαθαινεισ καινουργια πραγματα και να τα καταφερνεισ.οταν προσπαθησα και εγω πρωτη φορα ειχα τεσσερα παιδι, τωρα εχω πεντε και ξερω ακριβως τισ δυσκολιες....και επισησ την ενοτητα που εχει ολη η οικογενεια σ αυτην την ανταμειφτικη προσπαθεια για τον κοινο αγωνα τησ καθημερινοτητας.σε οσουσ παλεψαν και τα καταφεραν συγχαρητηρια ,σε οσους ακομα προσπαθουν...να μην απογοητευτουν να συνεχισουν να το παλευουν ειναι ζητημα χρονου...γιατι στο χωριο τιποτα δεν ειναι ετοιμο.ολα πρεπει να περασουν απο πανω μας...και οι επιτυχιες και οι αποτυχιες...ενα μονο ειναι σιγουρο......Αυτο ειναι το πραγματικο περιβαλλον που ηθελε ο Θεος να ζουμε και γι αυτο στο DNA μας υπαρχουν οι πληροφοριες για να τα καταφερουμε.Μονο που λογω του συγχρονου τροπου ζωης ειναι απενεργοποιημενες...ας τισ ενεργοποιησουμε και θα εχουμε την ευλογια του Θεου και θα τα καταφερουμε...

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2016-01-18

Από: Παναγιώτης

Θέμα: Χωριό

Και γω παιδια ειμαι 43 χρονων μονος μου και εχω μεινει ανεργος εδω στην αθηνα. Δεν εχω ουτε να φαω, οποτε αποφασισα να παω στο χωριο που εχω καταγωγη. Βασικα Αθήνα γεννηθηκα και μεγαλωσα αλλα την εχω σιχαθει τοσο μα τοσο πολυ, που πλεον ειπα να φυγω να παω στο χωριο και οτι γινει.
Οπως καταλαβατε ειμαι παντελως ασχετος απο ζωη χωριου και καθομαι και διαβαζω τωρα εδω μες το ίντερνετ να μαθω πληροφοριες.
Πιστευω να τα καταφερω τουλαχιστον για αρχη επενδυωντας σε 4-5 κοτες και κουνελια, και ισως και 2 κατσικες για λιγο γαλα........και ευελπιστω οτι στην πορεια θα μπορεσω να τα καταφερω. Εξαλλου δεν μου εχει μεινει και αλλη επιλογη πλεον.

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2014-11-13

Από: Μαρία

Θέμα: για την μικρή ευτυχισμένη φάρμα.

Είμαι νέα φίλη, εάν μου επιτρέπετε είμαι φίλη σας, θέλω να σας δώσω θερμά συγχαρητήρια και στους δυό σας, και να ξέρετε είστε παράδειγμα προς μίμηση, αρκεί να δούνε, ότι ο παράδεισος υπάρχει και στον τόπο μας, και όχι να φεύγουν ψάχνοντας τον ψεύτικο παράδεισο στα ξένα. Να είστε πάντα καλά και δυνατοί. Σας ζηλεύω.

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2014-09-16

Από: Παναγιωτης

Θέμα: πληροφοριες

Και εγω συγκινηθηκα πολυ με τα οσα γραφουν ολοι οι προηγουμενοι.Η εργασιακη μου κατασταση στην πολη ηταν αφορητη.Δεν μπορουσα πλεον να εργαζομαι με αυτες τις συνθηκες.Παραιτηθηκα και ηρθα να ζησω στο χωριο μου που τοσο αγαπουσα απο μικρος.Αυτο εγινε πριν απο 10 μηνες.Εκανα ενα εκτροφειο σαλιγκαριων,αγορασα κοτες,κουνελια,φυτεψα πατατες,κουκια κτλ.Οι δυσκολιες ειναι πολλες αλλα θελω να τα καταφερω.Παρα τις τεραστιες δυσκολιες δεν μετανοιωνω για την αποφαση μου αυτη.Ευελπιστω πως με πιστη και αφοσιωση σε αυτο που κανουμε ολα θα πανε καλα

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2014-05-12

Από: ΘΕΟΝΗ

Θέμα: ΕΞΥΠΝΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΣΤΟΣ

ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΤΟ ΣΑΙΤ ΣΑΣ ΚΑΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΘΑ ΑΦΗΣΩ ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΚΑΙ ΕΔΩ.. ΠΕΡΥΣΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ Ο ΣΥΖΥΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΨΑΧΝΑΜΕ ΤΡΟΠΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΙΣΟΔΗΜΑ ΚΑΙ ΦΡΕΣΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΜΑΣ..ΜΕΝΩ ΣΕ ΠΟΛΗ..ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΩ..ΔΥΟ ΣΠΙΤΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΩΝ ΧΩΡΑΦΙΩΝ..ΒΓΗΚΑ ΣΤΟ ΣΕΡΓΙΑΝΗ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΒΡΩ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΟΥ ΧΩΡΑΦΙ ΠΕΡΙΦΡΑΓΜΕΝΟ ΝΑ ΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ..ΤΟ ΠΕΤΥΧΑ ΜΕΤΑ 20 ΜΕΡΕΣ..2 ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ ΓΙΑ 120 ΕΥΡΩ ΤΟ ΧΡΟΝΟ..ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΕΞΟΔΑ.. ΑΠΟ ΦΙΛΟΥΣ ΠΗΡΑ 5 ΚΟΤΕΣ ΚΑΙ ΔΥΟ ΚΟΥΝΕΛΕΣ ΕΓΚΥΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΒΑΤΙΝΑ ΕΓΚΥΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ..ΕΞΟΔΑ ΜΗΔΕΝ.. ΑΓΟΡΑΣΑ ΜΙΑ ΚΛΩΣΣΟΜΗΧΑΝΗ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΔΕΙΛΑ ΔΕΙΛΑ ΝΑ ΒΓΑΖΩ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΜΟΥ ΠΟΥΛΙΑ..ΤΑ ΚΟΥΝΕΛΙΑ ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ..ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑΚΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΙΔΙΟ..ΟΙ ΚΟΤΟΥΛΕΣ ΜΟΥ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΘΕ 21 ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ [ΜΑΙΟ ΤΟΥ 13-ΜΑΙΟ 14] ΕΚΑΝΑ ΤΗΝ ΦΑΡΜΑ ΜΟΥ ΜΕ ΕΞΟΔΑ [120 ΕΝΟΙΚΙΟ+130ΚΛΩΣΣΟΜΗΧΑΝΗ+50 ΤΑΙΣΤΡΕΣ,ΠΟΤΙΣΤΡΕΣ ΚΤΛ]300ΕΥΡΩ..
ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΜΕ 4 ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ ΝΑ ΠΑΣ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ..ΤΟ ΠΙΟ ΚΟΝΤΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ 40 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΒΡΗΚΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΛΥΣΗ Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ [ΠΩΛΗΣΗ ΑΥΓΩΝ,ΝΕΟΣΣΩΝ]ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΑΓΝΟ ΠΡΟΙΟΝ ΝΑ ΘΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ..
ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΑΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ,ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙ'ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΟΥΝ..
ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ..

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2014-01-13

Από: ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ

Θέμα: ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΧΩΡΙΟ

Μένω σε πόλη...μικρη μεν αλλα πόλη. όταν πηγαίνω στο χωριό ηρεμώ. Λόγω δουλειάς δε μπορώ να μετοικήσω εκεί μόνιμα, όπως θα επιθυμούσα. Τυχεροί όσοι βρίσκουν τον τρόπο και την κάνουν...

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2013-07-06

Από: Αννιτα Ντιωνια

Θέμα: Μια νεα αρχη

Καπως ετσι ξεκιναμε ολοι!το καλο με σας ειναι οτι εχετε τους συ τροφους σαςγια στηριγμα!Εμενα την ιδεα γι την επιστροφη στη φυση μου την εδωσε ο προπονητης μου βλεποντας οτι προσπαθουσα να επιβιωσω ολο οναχη μεσα στην πολη με 2 παιδια εν μεσω κρισεως με μια πενιχρη διατροφη!μετακομησα λοιπον απο το νοικιασμενο σπιιτι του κεντρου Ε ενα αλλο παλι νοικιασμενο στα περιχωρα αλλαμε αρκετα τσουχτερο ενοικιο
Τηνπρωτη χρονια αγορασα κοτες απο τη γεωργικη σχολη Αλλα οι περισσοτερες μου ψοφησανε γιατινειχα αγνοια στο πως ν τις φροντισωΕτσι εμεινα με 3 κοτες και 2 κοκκορια εβαλα και μπαξε αλλα ενω ητανε σεΠεριοδο συγκομιδης Επιασε ενας δυνατος αερας που τα εριξε ολα κατω Ετσι σιγα σιγα με το σκληρο τροπο και μαθαινοντας απο ταλαθη μου τη δευτερη χρονια εβαλα τα καλαμια γι τα φυτα ενω εβρεχα το σημειο σταδιακα ωστε να εισχωρησει βαθεια το στηριγμα,τωρα ο μπαξες μου δεν εχει αναγκη απο αερηδες εγω εχω μαθει ρωτωντας και διαβαζοντας πολυ στο ιντερνετ
Αγορασα ξανα κοτες και 2 μικρα κουνελακια απογάλακτισμενα και 10 ορτυκια Τωρα ετοιμαζομαι να φτιαξω τη δικη μου αυτοσχεδια κλωσσομηχανη χωρις να εχω ιδεα απο ηλεκτρολογικα ζητωντας βοηθειΑ απο φιλους Ολη αυτη η δοκιμασια Με εμαθε να εκτιμω και το πιο παραμικρο πραγματακι Στοχος μου ειναι να αγορασωενα μικρο κτημα στα περιχωρα της θεσσαλονικης και σιγα σιγα να στησω εκει μια τροχοβιλα η κατι αναλογο για να συνεχισω σε αλλες βασεις τη ζωη μου γιατι με τα ενοικια δε βγαινει ακρη

Απάντηση

—————

Ημερομηνία: 2013-06-04

Από: φλωρα

Θέμα: !!!!!

Με συγκίνησες πολύ,γιατί πάνω κάτω αυτή είναι κ η δική μου ζωή,μόνο που εγώ τώρα κάνω τα πρώτα μου,βήματα.Να φανταστείς τώρα προσπαθώ να φτιάξω τυρί (από γάλα ζώων συγγενή μου,που μου προσφέρει) γιαούρτι κ ομολογώ πως μ'αρέσει πολύ η διαδικασία.Σκέφτομαι ν'αποκτήσω κατσίκα,κότες κ περιβόλι.Είχα ενδοιασμούς στην αρχή,γιατί σαν παιδί μεγαλωμένο στην πόλη,όλα αυτά μου είναι εντελώς ξένα.Όμως πάντα μου άρεσε η ιδέα.Πραγματικά με ενθάρρυνες κ θα το προσπαθήσω.Η ζωή στην επαρχία είναι μοναδική κ δεν την αλλάζω με τίποτα!Καλή συνέχεια με υγεία δύναμη κ πίστη στο Θεό!

Απάντηση

—————